نرم افزار مدیریت

تربیت کودک و اصولی که باید در آن رعایت شود

برای تربیت کودک و برای این که رفتاری را به کودک بیاموزیم باید هر مرحله را قدم به قدم برای رسیدن به آن رفتار تقویت کنیم، یعنی به رفتارهای جزیی تری که به رفتار نهایی منجر می شوند، پاداش دهیم. برای این که کودک را به انجام عملی ترغیب کنیم، باید ترتیبی بدهیم که او بتواند شخصی را که در نظر او مهم یا محبوب است، در حال انجام دادن آن عمل مشاهده کند. وقتی از کودک انتظار داریم که کاری را در زمان معینی انجام دهد، باید درست پیش از انجام دادن رفتار مطلوب، نشانه ای (برای مثال گفتن کلمه ای خاص) به او داده شود. برای این که به کودک بیاموزیم که رفتار مناسب هر موقعیت را، تشخیص دهد، باید رفتار او را فقط هنگامی که مناسب آن موقعیت است، تقویت کنیم.

تربیت کودک

مقابله با رفتار نامطلوب در تربیت کودک

به نقل از مجله پارسی وان با استفاده از شیوه های زیر می توان در جهت مقابله با رفتار نامطلوب اقدام کرد.

الف)حذف پاداش ها: برای این که کودک به رفتار نامطلوب ادامه ندهد، باید شرایط را طوری فراهم کنیم که پس از انجام دادن آن رفتار نامطلوب پاداشی نگیرد.

ب)اصل اشباع: برای متوقف کردن رفتار نامطلوب در کودک به او اجازه بدهیم یا حتی اصرار کنیم که آن رفتار را ادامه دهد تا از انجام دادن آن رفتار خسته و دلزده شود (البته اگر آن رفتار برای کودک زیان آور نباشد یا ادامه آن رفتار سبب تقویت آن نشود).

ج) پاداش دادن به رفتارهای مغایر: برای متوقف کردن رفتاری نامطلوب در کودکان باید رفتار دیگری را که با آن رفتار مغایر است، تقویت کنیم.

د) در نهایت باید ترتیبی بدهیم که هر زمان رفتار او در جهت مطلوب تغییر کرد، به موقعیتی که برای او ناخوشایند بوده است، پایان دهد.

آیا تقویت و پاداش دادن در تربیت کودک رشوه دادن است؟

تربیت کودک

اگر کوشش ما این باشد که کودک را از قضاوت درست منع کنیم یا از او انتظار داشته باشیم که کاری خلاف انجام دهد و در برابر چنین کاری به او پاداش دهیم، این کار ما رشوه دادن محسوب می شود؛ اما، تقویت کردن برای افزایش احتمال وقوع یک رفتار به کار میرود. تقویت کننده ها مادی و غیر مادی هستند. تقویت کننده های مادی به تناسب سن بچه ها شامل: انواع شیرینی و خوراکی مورد علاقه آنها، پول، پاداش به صورت جایزه های گوناگون، نمره خوب در کلاس و تقدیرنامه است. تقویت کننده های غیر مادی کلامی شامل: گفتن بله، خیلی خوب، معرکه است، به تو افتخار می کنم، زنده باد و تقویت کننده های غیرمادی غیرکلامی شامل: سر تکان دادن به نشانه تأیید، لبخند زدن، دست روی شانه زدن، قلقلک دادن، لمس کردن و گرفتن چانه است.

کدام یک از روشهای تربیت کودک توصیه می شود؟

میشل راتر چهار نوع سبک تربیت فرزند را توصیف کرده است:

۱- آمرانه؛ که مشخصه آن سفت و سخت بودن است و ممکن است منجر به افسردگی کودک شود. ۲- آسانگیر، که مشخصه آن مسامحه و فقدان تعیین حدود است و به اختلال کنترل تکانه می انجامد. ۳- بی تفاوت، که مشخصه آن غفلت و عدم درگیر شدن در تربیت فرزند است و به رفتار پرخاشگرانه منجر می شود. ۴- دوسویه، که مشخصه آن مشارکت در تصمیم گیری و هدایت رفتار در مسیری منطقی است که به احساس خوداتکایی منتهی می شود.

بطور کلی مطالعات تجربی نشان میدهد که اگر تربیت در زمینه ای پر از محبت، گرم و صمیمی انجام شود، کودکان افرادی متکی به خود، با اراده، خلاقی، دارای احساس عزت نفس و سازنده بار می آیند و در پرتو مشورت و تبادل نظر یاد میگیرند که کنترل رفتار خود را به دست گیرند.

آیا نباید به کودکان آزادی داد تا بطور طبیعی رشد کنند؟

تربیت کودک

چه بزرگترها بخواهند و چه نخواهند، کودکان برای برخی از رفتارها پاداش میگیرند و برای برخی دیگر پاداشی دریافت نمی کنند (حتی تنبیه می شوند). اگر کودکان به دنبال رفتارهای مطلوب نتایج خوشایند نگیرند، این گونه رفتارها خاموش می شود. ما نمی توانیم به عنوان بزرگسالانی مسوول، خود را از محیط کودکان کنار بکشیم تا آنها آزاد باشند؛ زیرا، وقتی ما نفوذ خود را روی کودک کم کنیم، افراد دیگری نفوذ خود را بر او زیاد میکنند. اگر این افراد شخصیتهای منفی داشته باشند یا از نظر عاطفی بی ثبات باشند (به خصوصی گروه هم سالان) مشکلات آنها را فزونی خواهند بخشید.

هنگام رو به رو شدن با موقعیتهای عصبانی کننده در تربیت کودک

۱- خود را از صحنه دور کنید، شاید بد نباشد در آینه نگاه کنید، این کار شما را آرام می کند. ۲- به بچه ها تذکر بدهید که بی حوصله اید تا آنها بدانند که شما سخت عصبانی هستید. برای مثال بگویید: «بچه ها! بهتر است دست از این کارتان بردارید چون من الان از دست شما عصبانی و بیحوصله ام». ممکن است بچه ها با این اخطار کوتاه بیایند و رفتارشان را عوض کنند. ۳- به کار دیگری که با عصبانیت مغایر است سرگرم شوید، قدم بزنید، بدوید یا به بالش یا دیوار مشت بکوبید. ۴- مسأله ای که باعث عصبانیت شما شده به یاد داشته باشید و بعد در موقعی که شما و بچه ها می توانید با آرامش بیشتری موضوع رابررسی کنید، آن را به بحث بگذارید ۵- سعی کنید علت اصلی عصبانی بودن خود را بیابید.

منبع: http://www.parsi1.com

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

جدیدترین مطالب
پربیننده هفته
پربیننده ماه

خرید رپورتاژ خرید بک لینک نرم افزار مطب هتل آپارتمان مشهد نرم افزار مطب نرم افزار رستوران