نرم افزار مدیریت

مجاری ادراری در بارداری و بیماری های آن

ساختمان و کار اعضای دستگاه ادراری در طی بارداری به اندازه قابل توجهی تغییر پیدا می کند، ولی این تغییرات پس از زایمان به حالت طبیعی خود برمیگردند، مگر آنکه بافتها در اثر عفونت یا ضربه مستقیم دچار آسیب شدیدی شده باشند چرا که عفونتهای مجاری ادراری در طی بارداری و پس از زایمان زیاد اتفاق میافتد.عفونت حاد مجاری ادراری تحتانی در ۱ تا ۲ درصد زنان باردار اتفاق میافتد. میزان وقوع این عفونتها پس از زایمان، حتی از این هم بیشتر است. در حدود یک سوم از بیمارانی که دچار عفونتهای حاد مجاری ادراری میشوند، دارای سابقه باکتر یوری (دفع باکتری از ادرار) بدون علائم هستند که شناسایی و درمان این موارد، مانع اغلب موارد عفونت آشکار خواهد شد. شکایات عمده این بیماران شامل تکرر ادرار، سوزش ادرار و درد و حساسیت بالای عانه ای میگردد. دمای بدن ممکن است طبیعی باشد. سلولهای چرکی، گویچه های قرمز خونی و باکتریهای متعددی را میتوان در ادرار بیماران ملاحظه نمود. به بیماران مبتلا باید توصیه شود تا علاوه بر استفاده از آنتی بیوتیکهای تجویز شده، حداقل هر دو ساعت یکبار ادرار کنند. نگهداری ارادی ادرار و اتساع بیش از اندازه مثانه، بیمار را به عفونت مستعد میسازد.

مجاری ادراری

عفونتهای حاد مجاری ادراری

عفونتهای حاد مجاری ادراری فوقانی ممکن است در طی بارداری و معمولاً در اواخر سه ماهه دوم، اوایل سه ماهه سوم یا پس از زایمان اتفاق بیافتد. این عفونتها در ۱ تا ۳ درصد کل زنان باردار دیده شده و علیرغم درمان جدی، امکان عود آنها در بارداریهای بعدی نیز وجود دارد. تقریباً دو سوم این عفونتها در زنان دارای باکتریوری بدون علائم اتفاق می افتد. لرز، تب، درد پهلو، سوزش ادرار، تهوع و استفراغ از شکایات رایج در این بیماری بشمار می روند. بیماران باردار مبتلا به پیلونفریت بهتر است تا تحت کنترل درآمدن عفونت، در بیمارستان و با استفاده از آنتی بیوتیکهای مناسب از قبیل آمپی سیلین درمان شوند. در ضمن بیماران باید تشویق شوند تا روزی حداقل ۳ لیتر مایعات دریافت کنند. خاتمه دادن به بارداری به علت حملات مکرر پیلونفریت بندرت ضرورت پیدا می کند ولی گاهی اگر علیرغم درمان ضد باکتریایی کافی، باز هم بیمار دچار حملات مکرر گردد، پزشک باید القای زودرس زایمان به محض امکانپذیر بودن آن و رسیده بودن جنین را برای بیمار در نظر بگیرد. با این عمل ممکن است بتوان از رسیدن آسیب دائمی به کلیه ها جلوگیری نمود.اگر پیلونفریت مزمن به طور ناقص درمان شود، ممکن است نشانه ها و شکایات فروکش کرده، ولی عفونت بطور کامل از بین نرفته باشد. گاهی ممکن است آسیب بافتی آنقدر شدید باشد که کار کلیوی را مختل ساخته و موجب افزایش فشارخون و نارسایی کلیوی گردد. با این حال، اگر کار کلیوی طبیعی باشد، عفونت مزمن، مانعی برای باردار شدن بحساب نمیآید، ولی امکان بروز حملات حاد هم وجود دارد. زنان مبتلا به عفونتهای ادراری را می توان بطور پیشگیرانه و با تجویز روزانه مقادیر کم داروها در سرتاسر بارداری درمان نموده و مانع عودهای حاد عفونت شد.

سل کلیوی در دوران بارداری

مجاری ادراری

این بیماری در طی بارداری بندرت اتفاق میافتد و ممکن است هیچ شکایتی ایجاد نکند، مگر آنکه مثانه گرفتار شده باشد. داروهای ضد سل را میتوان در طی بارداری با ایمنی تجویز نمود. در صورت نیاز، میتوان اقدام به نفرکتومی کرد. معمولاً خاتمه دادن به بارداری به علت سل کلیوی ضرورت پیدا نمیکند. سنگهای ادراری: اگرچه در زنان باردار، بیماری با شیوع کمتری اتفاق میافتد، لیکن در صورت بروز، خارج ساختن سنگهای مسدودکننده مجاری ممکن است لازم گردد. بندرت، خاتمه دادن به بارداری زنان مبتلا به سنگهای ادراری ضرورت پیدا می کند.

کلیه منفرد و پیوند کلیه در دوران بارداری

مجاری ادراری

فقدان یک کلیه، در صورتیکه کلیه دیگر کار طبیعی خود را حفظ کرده باشد، ممنوعیتی برای بارداری ایجاد نمی کند. آزمایش کار کلیه قبل از بارداری، بلافاصله پس از باردار شدن و بطور دوره ای در طی بارداری، لازم است. فقط در صورتی سقط درمانی در نظر گرفته میشود که کار کلیوی مختل شده، سنگ بزرگی همراه با عفونت وجود داشته باشد، یا بیمار دچار پیلونفریت مزمن و یا عفونتهای ادراری مکرر و غیر قابل کنترل بوده باشد.اگر کار کلیه طبیعی باشد، پیوند کلیه الزاماً ممنوعیتی برای بارداری ایجاد نمیکند ولی پیش آگهی هم برای مادر و هم برای کودک ضعیفتر خواهد بود. با پیشرفت بارداری، مادران با پیوند کلیه، به علت اینکه باید از داروهای سرکوب کننده ایمنی استفاده کنند، نسبت به ابتلا به عفونتهای باکتریایی و ویروسی به ویژه عفونتهای مجاری ادراری، مستعدتر از زنان طبیعی هستند. آنها همچنین مستعد ابتلاء به افزایش فشارخون و کاهش کار کلیوی در اواخر بارداری هستند. این امر ممکن است به نارسائی کلیوی و نهایتاً مرگ نیز منتهی شود. زایمان زودرس در آنها بیشتر از زنان طبیعی است، ولی میزان سقط جنین افزایش چشمگیری نشان نمی دهد. ناهنجاریهای ساختمانی مادرزادی ناشی از داروهای سرکوب کننده ایمنی در جنین انسان ممکن است با شیوع بیشتری اتفاق بیافتد و نارسائی قشر فوق کلیوی نیز گزارش شده است. نوزادی که در معرض تماس با داروهای سرکوب کننده ایمنی قرار گرفته است، ممکن است نتواند با قدرت کافی با عفونت مقابله کند.

پلی کیستیک مادرزادی کلیه

مجاری ادراری

به گزارش مجله پارسی وان زنان مبتلا به کلیه پلی کیستیک معمولاً در طی بارداری مشکلی ندارند، مگر آنکه کار کلیه آنها کاهش یافته باشد. افزایش فشارخون به تنهایی مانعی برای بارداری محسوب نمیشود ولی اگر پروتئینوری (وجود پروتئین در ادرار) مشاهده گردیده و کار کلیوی کاهش یافته باشد، معمولاً خاتمه دادن سریع به بارداری ضروری است.مراقبتهای دوران بارداری شبیه زنان طبیعی است، بجز آنکه باید توجه خاصی به مانیتور کردن کار کلیوی و شناسایی و درمان عفونتهای مجاری ادراری مبذول شود. کاهش کار کلیوی یا ناتوانی در از میان بردن عفونت از جمله اندیکاسیونهای خاتمه دادن به بارداری بشمار می روند. حتی در صورت طبیعی بودن کار کلیوی در سرتاسر بارداری نیز باید عقیم سازی پس از زایمان برای بیمار در نظر گرفته شود.

منبع:http://www.parsi1.com

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

جدیدترین مطالب
پربیننده هفته
پربیننده ماه

خرید رپورتاژ خرید بک لینک نرم افزار مطب هتل آپارتمان مشهد نرم افزار مطب نرم افزار رستوران