نرم افزار مدیریت

تنهایی کافیست.ما به دیگران احتیاج داریم

گروهی از ما گمان می کنیم که تنهایی در زندگی به معنای رسیدن به بلوغ فکری و استقلال است در نتیجه حل مشکلات و مسائل زندگی را به تنهایی به عهده می گیریم و احتیاج به دیگران را مورد انکار قرار می دهیم. در حالی که معمولا تنهایی حالتی است تدافعی جهت حمایت از خود در برابر صدمات و سرخوردگیها. ما برای اینکه ثابت کنیم آدم مستقل و بالغی هستیم، بدون کمک دیگران برای نجات خود تلاش می کنیم و توجه نداریم که این تنهایی نه فقط نشانه ای برای بلوغ نیست بلکه علتی برای تشدید و تقویت درد و ناراحتی است. سختی و مشقتی که با جدایی از دیگران، کینه توزانه به خود وارد می سازیم، احساس بی کسی و بی پناهی را بیشتر در ما تحریک کرده و ما را بیشتر تشنه محبت و کمک دیگران می کند. یک تنه با دردهای زندگی مواجه شدن آنها را شدیدتر و سخت تر میسازد، با وجود این بسیاری از ما لجوجانه به یک تنه جنگیدن ادامه میدهیم و حاضر به تجدید نظر در این زمینه نیستیم.

تنهایی

تنهایی را انتخاب نکنید

به گزارش مجله پارسی وان گروهی دیگر از ما به دلیل تجارب تلخی که در زندگی داشته ایم تصمیم می گیریم که به تنهایی با مصایب و دردهای زندگی وارد نبرد شویم. ممکن است ریشه این تصمیم را در زمان کودکی خود بیابیم. زمانی که قادر به تامین نیازهای خود نبوده و برای زنده ماندن احتیاج به کمک دیگران داشتیم. شاید به خاطر نیاوریم که چگونه ضعیف و ناتوان بودیم. چگونه این ضعف و احتیاج را با تمام وجودمان احساس می کردیم و نگران این بودیم که کسانی که مراقبت ما را به عهده دارند این مراقبت را از ما دریغ می دارند. بسیاری از ما خاطرات دردناک و سرخوردگیهای کودکی را فراموش کرده ایم ولی اثرات آن را به دنبال کشیدهایم. بسیاری از ما خاطرات دردناک و سرخوردگیهای کودکی را فراموش کرده ایم ولی اثرات آن را به دنبال کشیده ایم. بسیاری از ما از بی توجهی ها، زورگویی ها، ظلم ها و تنبیه های نابجا که به ما شده آموخته ایم اعتماد نکنیم. دیگر به هیچ کس احتیاج نداشته باشیم و نیازهای خود را به تنهایی تأمین کنیم. از تجربیات کودکی درس گرفته ایم که «دیگر هرگز» به کسی پناه نبریم، به کسی تکیه نکنیم، به کسی اعتماد نداشته باشیم و از کسی درخواست کمک نکنیم. تعهد «دیگر هرگز » را تلقین وار پذیرفته ایم و استفاده از کمک و یاری دیگران را برای خود غیرممکن ساخته ایم

ما به دیگران احتیاج داریم

تنهایی

حتی اگر در رابطه با دیگران صدمه دیده ایم و سرخورده و ناامید گشته ایم، باز هم نباید همه زندگی و آینده خود را براساس این سرخوردگی بنا سازیم، چرا که رابطه با دیگران می تواند یکی از جنبههای بسیار مفید و رضایت بخشی زندگی ما باشد. ولى گاهی این جنبه آنچنان از اختلافات انباشته می شود که ما حتی از عالیترین و باشکوه ترین دوستیها و صمیمیتها نیز صرف نظر می کنیم. ما محبت و کمکی را که میتواند موجب بالا بردن کیفیت زندگی ما شود رد کرده و بدان پشت پا میزنیم. با دیگران تشریک مساعی نمی کنیم. و همکاری دیگران را نیز به عقب می رانیم. بدین ترتیب صمیمیت به زندگی ما راه نمی یابد و در نتیجه خود را یکه و تنها می یابیم. این عدم همکاری و عدم صمیمیت با دیگران تا آنجا پیش می رود که نه فقط خود را تنها می یابیم بلکه خود را مجزا و متفاوت از دیگران احساس می کنیم.

با دیگران درد دل کنید

تنهایی

چرا که وقتی حرف دلمان را با هیچ کس در میان نگذاریم، وقتی که هیچ کس را دوست و محرم اسرار خود ندانیم، وقتی که افکار و احساسات خود را بر زبان نیاوریم طبیعی است که نقاط تشابه و تجانس با دیگران را درنمی یابیم و در نتیجه خود را متفاوت و بیگانه احساس می کنیم. با این کار از افکار دیگران بی اطلاع میمانیم و از نظریات و عقاید مختلف بهره نمی گیریم. از طرف دیگر افکار و نظریات خود را نیز مخفی کرده و فرصت استفاده از آن را به دیگران نمی دهیم. در نتیجه راه رفت و برگشت و بهبود و توسعهٔ افکار و عقایدمان مسدود و بسته باقی میماند. عقایدمان در جهان خصوصی خودمان محبوس می شوند و راه نفوذ عقاید دیگران را نیز به این جهان مسدود می کنیم تا بتوانیم آنچه را که به تنهایی فکر می کنیم باور، کنیم. زندگی در انزوا، زندگی در بزرگتر و نارضایتیها عمیق تر می شوند.

منبع: http://www.parsi1.com

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

جدیدترین مطالب
پربیننده هفته
پربیننده ماه

خرید رپورتاژ خرید بک لینک نرم افزار مطب هتل آپارتمان مشهد نرم افزار مطب نرم افزار رستوران