نرم افزار مدیریت

نامزدهای مستأجر را دریابیم

مجموعه :گوناگون

نخیر؛ غلط به عرضتان رسانده اند. تا الان هرچه از نامزدهای یازدهمین انتخابات ریاست جمهوری گفتیم، عجالتا بس است. دیدید كه بالاخره هر كه خواست آمد، هر كه هم نخواست نیامد حتی بعضی ها در دقیقه نود زمان قانونی ثبت نام كه برادران ستاد انتخابات، شال و كلاه كرده بودند و داشتند درِ وزارت كشور را می بستند، از گرد راه رسیدند كه اگر ما بودیم، پشت در یا فوقش لای در، گیر كرده بودیم.

 

ـ كیه كیه در می زنه، من دلم می لرزه؟!….. (صدا از داخل وزارت كشور بود)

ـ آمدم باز آمدم، با ساز و آواز آمدم!…. (این مطلب خوش آهنگ را یكی از اطرافیان ذوق زده شده یك نامزد دقیقه نودی از پشت در گفت، كه معلوم بود كبكش خروس می خواند)

***

باری؛ فعلا قصد و غرض خاصی نداریم كه راجع به این جور نامزدهای سیاسی صحبت كنیم. قراراست امروز درخصوص یك جور نامزدهای اجتماعی ـ عاطفی صحبت كنیم. نامزدهای به هم رسیده و«پیوندشان مبارك»ی كه با نزدیك شدن به ماه خرداد كه بازار اجاره دادن خانه ها داغ می شود؛ از همین الان دست مهربان همدیگر را مهرورزانه گرفته اند و در به در،دنبال اجاره خانه اند. نمی دانم چرا آوازم گرفت:

از پی رهن خانه ای، همچو صبا فتاده اند

خانه به خانه، در به در، كوچه به كوچه، كو به كو

می رود از فراق پول، خون دل از دو دیده شان

دجله به دجله، یم به یم، چشمه به چشمه، جو به جو

در به در، از این بنگاه به آن بنگاه، می روند تا بلكه بتوانند متناسب با موجودی مالی اندكی كه بعضا از فروش طلاهای رونمایی عروسی شان جفت و جور كرده اند؛ یك خانه نقلی قابل سكونتی دست و پا كنند كه مثل «فروغ» بتوانند از دریچه آن به ازدحام كوچه خوشبخت بنگرند.

بخصوص اگر یارانه شان را هم ریخته باشند، كه دیگر می شود آن كوچه معروف فریدون مشیری در آن مهتاب شبی كه باز از آن كوچه گذشته است.

الان انتظار عمومی برای مهار بازار مسكن و قیمت رهن و اجاره، خواسته بخش زیادی از مردم است. در این شرایط البته مسئولان وزارت راه و شهرسازی هم از طرح هایی نظیر طرح تعزیراتی اجاره بها به عنوان راهكار مقابله با رشد بهای اجاره سخن گفته اند كه عموما ناكارآمد بوده و در عمل راه به جایی نبرده است. تركستان شاید!

بسته پیشنهادی: خیلی از نویسندگان و شاعران و اهل هنر نیز همانند بسیاری از اقشار عادی ملت، اجاره نشین هستند، اما نه مثل سابق خوش نشین. كل حقوق خود را باید بابت اجاره بدهند یا یك چیزی هم بالای آن بگذارند. فلذا بیان نكاتی چند،حق مسلم ماست:

1ـ سوال از نامزدها: اشتباه نشود، این بار منظورمان همین نامزدهای سیاسی ریاست جمهوری است. در اولین گام از اعلام برنامه هایشان بگویند كه چه فكر بكری خارج از شعار و قول و قرار، برای كاهش نرخ اجاره دارند. اصلا اگر ندارند، رد صلاحیت شوند. دولت را عرض نمی كنیم، اما ملت با كسی شوخی ندارد كه!

2ـ شناسایی خانه های خالی: ملت را نمی دانم،اما دولت كه با كسی شوخی ندارد. هركس خانه های خالی از سكنه اضافه بر سازمان دارد، دولت از صاحبانش بخواهد به قیمتی مناسب در اختیار مستأجران دور از خانه دهند. جای دوری نمی رود. به خودمان رحم كرده ایم. بعدش می توانیم هی بگوییم: خدا خودش رحم كند!

3ـ سه طرفه كردن معامله: هیچ اجاره نامه ای در هیچ بنگاهی از سوی طرفین معامله به هیچ نحوی از انحاء، امضا یا انگشت زده نشود، مگر آن كه نماینده وزارت مسكن، صاف در آنجا حضور داشته باشد و قیمت مورد اجاره را نظارت كیفی نماید. چنان نباشد هركه هرچه دلش خواست بكشد بالاش. تمامی اعضای دولت كه در سفراستانی نیستند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

جدیدترین مطالب
پربیننده هفته
پربیننده ماه
خرید رپورتاژ خرید بک لینک نرم افزار مطب نرم افزار مطب نرم افزار رستوران نرم افزار انبارداری