نرم افزار مدیریت

چرا فقط مردها دست به کشتارهای مرگ‌بار می‎زنند؟

مجموعه :روانشناسی

مردها وقتی می خواهند انتقام بگیرند، انگار که به جنگ می روند. آن ها معمولا از اسلحه استفاده می کنند، در حالی که زن ها قصد جنگ ندارند، موضوع برایشان شخصی است و معمولا قربانی را غرق یا خفه می کنند.

بهنوش خرم روز: این روزها،  حادثه دردناک کشتار کودکان کم سن و سال در یکی از دبستان های نیوتاون آمریکا، توجه رسانه ها را به خود جلب کرده است. این رویداد تلخ، سوال های زیادی را به همراه داشته است. اما سوالی که شاید کم تر کسی در چنین اوضاعی به سراغ آن رفته، این است که چرا در اغلب این موارد خشونت های مرگبار، فرد مهاجم،  یک مرد است.

به گزارش دیسکاوری، اکثریت رویدادهای مرگبار در دنیا توسط مردان رقم می خورند. ماریسا هریسون، استادیار روانشناسی پن استیت هریسبورگ،  بر پایه مطالعات خود و مرور مطالعات دیگران می گوید: «قاتلین در قریب به اتفاق همه موارد، مرد هستند. حداقل می توانم بگویم در 98 درصد موارد. در اکثریت مواقع هم برای این کار،  یک انگیزه دارند،  مثلا انتقام گرفتن،  یا این که با مقتولین نسبتی دارند یا این که قربانیان دست کم سمبلی از چیزی معنادار برای قاتل هستند.»

به گفته هریسون، بر اساس مباحث و نظریه های روانشناسی تکاملی، یک تهدید برای موقعیت فرد، می تواند رفتاری بسیار خشن را به راه بیاندازد. وی با مطالعه 90 مورد قتل های با کشتار بالا که در فاصله سال های 1996/1375 تا 2008/1387 اتفاق افتاده اند، به این نتیجه رسیده که یک تهدید برای موقعیت فرد، برای مثال از دست دادن کار یا مورد آزار قرار گرفتن، در 88 درصد از موارد، عامل محرکه رفتار خشونت آمیز مردان بوده  است. هریسون در این باره می گوید: «هر چیزی که به موقعیت یک مرد حمله ور شود، در واقع یک تهدید به حساب می آید.»

 

زنان هم خشن می‎شوند، ولی …

البته به گفته روان شناسان، این یافته ها بدان معنا نیست که زن ها خالی از خشونت یا کینه ورزی و انتقام جویی هستند. بلکه خشونت آن ها طبیعت متفاوتی دارد.

فرانک فرلی،  روانشناس و از اساتید دانشگاه تمپل در مورد این تفاوت چنین توضیح می دهد: «برای مردان، تقریبا شبیه به رفتن به جنگ می ماند. مردان معمولا برای تهاجم اسلحه دارند و چیزهایی هم از دوره حضور در ارتش یا خدمت سربازی با خود دارند. لباس شبه نظامی ها را می پوشند و مکانی فیزیکی مانند یک ساختمان را برای حمله انتخاب می کنند. در بسیاری از موارد، این انتخاب تصادفی است و رابطه ای شخصی با فرد ندارد. اما در مورد زن ها موضوع خیلی خیلی متفاوت است. در زن ها موضوع خیلی نزدیک و خیلی شخصی است. موضوع به زندگی شخصی یا خانوادگی فرد مربوط است. بسیاری از موارد کودک کشی، در واقع توسط مادران صورت می گیرد.»

به نظر می رسد زنان و مردانی که مرتکب قتل می شوند، سلاح های متفاوتی را هم انتخاب می کنند. به گفته مری ماسکری، استادیار دانشکده پرستاری دکر در دانشگاه بینگهامتون که متخصص سلامت کودکان، سلامت روان و پزشکی قانونی است، مردان معمولا از اسلحه گرم استفاه می کنند، در حالی که زن ها برای گرفتن جان قربانی، اغلب  او را خفه می کنند یا این که در آب غرقش می کنند.

حتی آمارها هم تا حدی این جمله را تایید می کند. گفته می شود که 46 درصد از مردان در آمریکا اسلحه دارند، در حالی که این رقم در بین زنان تنها 23 درصد است.

ماسکری در این باره می گوید: «فرض اول مردم معمولا این است که چنین کشتاری را یک مرد انجام داده است. من فکر می کنم باید به شکل دیگری به این موضوع نگاه کنیم. اگر بفهمیم که چرا زن ها دست به چنین کاری نمی زنند، شاید بتوانیم بفهمیم که به چه دلیل مردان،  مرتکب چنین جنایاتی می شوند.»

 

انتقام مردانه، انتقام زنانه

بسیاری به انتقام به عنوان انگیزه قتل اشاره می کنند. اما هم مردان انتقام می گیرند و هم زنان. هرچند تجزیه اطلاعات موجود در مورد واکنش زنان و مردان به انتقام، تا حدی نشان می دهد که تفاوت های جنسیتی در این مورد وجود دارد. ماسکری در این باره می گوید: «به نظر می رسد که زنان هم می توانند انتقام گیرنده های خیلی خوبی باشند. زنانی که مورد تجاوزهای جنسی قرار گرفته اند، معمولا در مورد انتقام گرفتن خیالپردازی می کنند.» اما چه تفاوتی با مردان دارند؟ به گفته ماسکری،  این زنان در مورد خیالپردازی های انتقام جویانه خود دچار احساس گناه می شوند.

فرلی به ویژگی های روان شناختی افراد به عنوان بسته ای از ویژگی های فردی اشاره می کند و معتقد است که ژنتیک روی این ویژگی ها موثر است. بخشی از بسته ویژگی های بسیاری از زنان، ارتباطات فردی است: روابط، هیجان ها و توجه. در حالی که مردان گرایش بیشتری دارند که به دنبال عدالت بروند.

در نتیجه، خشونت زنان با احتمال بیشتری نتیجه یک زندگی فردی بسیار آزاردهنده است،  مانند تلاش برای خروج از موقعیت زندگی غیرقابل تحمل. در حالی که مردان بیشتر به دنبال مفهوم انتزاعی عدالت می گردند. وی می گوید: «در واقع رفتن به جنگ، بخشی از بسته ویژگی های یک زن نیست».

همچنین موضوع تفاوت های جنسیتی فقط به خود مهاجم برنمی گردد. به گفته ماسکری، برخی از قاتلین به طور خاص زنان را هدف قرار می دهند. این واقعیت چه معنایی می تواند داشته باشد؟ تصویر کلی یک جنسیت در چنین مواردی چه می تواند باشد؟ وی می گوید: «ما نیاز داریم در این مورد به مطالعه بپردازیم. شاید لازم باشد پروژه های مطالعات علمی در حد پروژه رفتن به ماه یا دست یابی به ژنوم انسان تعریف شود تا موضوع خشونت در انسان ها را کاملا بشناسیم.»

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

جدیدترین مطالب
پربیننده هفته
پربیننده ماه

خرید رپورتاژ خرید بک لینک نرم افزار مطب هتل آپارتمان مشهد نرم افزار مطب نرم افزار رستوران