نرم افزار مدیریت

فرزندان پرتوقع

چند روز قبل، وقتی با دخترم، از مهدکودک برمی گشتیم، با آب و تاب، درباره تولد یکی از دوستانش برایم تعریف کرد: «کیک تولد دوستم، خیلی بزرگ بود. خیلی هم خوشگل بود؛ شبیه یه فرشته بود. مامانش، واسش یه دوچرخه خریده بود. واسه ما هم هدیه خریده بود. تازه بهمون بال فرشته و عصای جادویی هم دادن. یه عمویی هم اومده بود و واسمون آهنگ می زد و شعر می خوند. کلی خوراکی های خوش مزه هم خوردیم که اسم بعضی هاش رو بلد نبودم.»؛ با توجه به این که چند روزی بیش تر تا تولدش نمانده، از من و پدرش انتظار دارد که چنین تولدی برایش بگیریم، ولی ما واقعا نمی دانیم چه کنیم؟

در مورد این نوع سردرگمی های خیلی از والدین، درباره خواسته بچه ها که ناشی از چشم و هم چشمی آن هاست، خواندن مقاله زیر را به شما توصیه می کنیم.

فرزندان پر توقع محصول تربیت نادرست و رفتارهای نسنجیده والدین هستند

اگر شرایط مالی خانواده تامین باشد و بتوانند آن چه را کودک در زندگی دیگران دیده است، مثل جشن تولد خاص و…؛ آیا باید به خواسته او تن داد؟ گاهی یکی از والدین- معمولا مادران- در این شرایط، پاسخ مثبتی دارند که بله؛ تا مبادا کودک شان سرخورده شود و والد دیگر، با این امر مخالف است، اما آیا به وجود آوردن احساس شادی در کودکان، وابسته به صرف هزینه بالاست یا می توان با امکانات معمولی هم این احساس را پدید آورد؟

انتظارات هم رشد می کنند

شادی احساسی است که کودکان در جمع های خیلی کوچک هم می توانند آن را تجربه کنند، اما تجمل، در ایجاد این شادی، تبعات و توقعات دیگری را برای کودکان در پی دارد که خیلی از والدین را از آن بازمی دارد. این که پدر و مادر، امکاناتی را در اختیار کودکان قرار دهند، خیلی خوب است، اما بهتر است به این فکر کنند که این هزینه ها، تا چه اندازه برای آن ها، به عنوان والدین کودک، منطقی است و در نظر بگیرند که در آینده هم برنامه هایی از این قبیل، در زندگی او وجود دارد و هرچه کودک بزرگ تر می شود، انتظارات او هم بزرگ تر می شوند؛ حتی زمانی می رسد که آن ها نمی توانند برخی انتظارات را از نظر مالی، برآورده کنند.

جشن های مفصل، معمولا آرزوی پدرها و مادرهاست؛ آرزوی بچه ها، شادی و خوش گذرانی است.

من مهم هستم

وقتی ما برای بچه ها، برنامه ای ترتیب می دهیم، مثل جشن تولد، جشن تکلیف، جشن برای کسب رتبه ممتاز یا وقتی هر دوره تحصیلی یا دوره مهدکودک او تمام می شود، احساس می کنند برای خانواده ارزش دارند، به خانواده، احساس تعلق پیدا کرده و برنامه های خاصی که در این روز برای او اجرا می شود، مثل خریدن کیک، عکس گرفتن، دادن کادو و…، احساس تعلق و ارزش را در آنها بیش تر می کنند؛ البته ممکن است برنامه ها و جشن هایی هم در خانواده وجود داشته باشد، مثل جشن نوروز، شب یلدا و جشن های سنتی دیگر، اما تفاوت آن با جشنی که فقط برای کودک برگزار می شود، این است که در این جشن، او مرکز توجه است و احساسی متفاوت دارد.

جشنی به یادماندنی

هنگامی که کودک در برگزاری جشن ها، خواهان تنوع است یا از دیگران تقلید می کند، می توان راه کارهایی را به او پیشنهاد داد تا از میزان نگرانی های کودک کاسته شود. به او بگویید «ما، امسال می خواهیم به شیوه خودمان برای تو جشن بگیریم که به همه خیلی خوش بگذرد و با جشن های دیگر هم متفاوت باشد و کارهای جشن را خودمان انجام خواهیم داد تا بیش تر خوش بگذرد و خاطره خوبی برایمان بماند.»

تو دعوت کن

تهیه لیست میهمان ها را به عهده کودک بگذارید یا اگر کوچک است، از او بپرسید که «دوست داری چه کسانی به جشن تو بیایند؟» فهرست او را ارزیابی کنید و از او بخواهید حتی اگر با کسی قهر است، او را هم دعوت کند. اگر به شما گفت «مامان و بابای این دوستم نمی ذارن او تنها بیاد؛ چی کار کنم؟» به او اجازه دهید که پدر یا مادر دوستان تش را هم دعوت کند.

در روز جشن، سعی کنید بچه ها آزاد باشند و شما با والدین دیگر، در اتاق جداگانه ای باشید و در طول جشن، به آن ها سربزنید.

جذابیت ایجاد کنید

سعی کنید محیط منزل را بسیار شاد تزیین کنید و حتما در همه مراحل، نظر او را هم بپرسید. می توانید در طول جشن، بازی هایی مثل صندلی بازی را برایشان تدارک ببینید. در مورد غذاهای میهمانی هم از او نظر بخواهید.

یک سوال مادرانه: آیا به جشن های آن چنانی و پرتجمل برود؟

اولین مساله ای که در این مورد باید بررسی شود، این است که آیا آن خانواده را می شناسید؟ حتی دیدن پدر و مادر این کودک در مدرسه یا این که تنها هم کلاسی فرزند شماست، شناخت کافی به حساب نمی آید. در اولین درخواست کودک برای رفتن به چنین جشن هایی، نه نگویید. از او بخواهید به شما، فرصت فکر کردن بدهد. او را برای نرفتن محدود نکنید و اجازه دهید روابط اجتماعی را بیاموزد. در این صورت، بهتر است او را تنها نفرستید.

اگر کودک را از رفتن به محافلی که دوستان اش در آن حضور دارند، منع کنید، سبب می شود او از این جمع دوستانه دور شود و احساس کند به خاطر نرفتن به این جشن، حرف مشترکی با دوستان اش ندارد.

برایش توضیح دهد که «در بعضی مجالس باید همراه او حضور داشته باشید و گاهی اجازه رفتن به محفلی را به او نمی دهید، اما بعضی اوقات هم او می تواند آزاد و راحت به جشن برود.» در واقع، گزینشی عمل کردن خود را در حد سن او برایش توضیح دهید؛ اما هیشه به او نه نگویید، زیرا آزرده شده و بعد از مدتی، «نه» گفتن را قبول نمی کند و این، خود مشکل ساز می شود.

گردآوری: مجله اینترنتی پارسی وان

منبع: مجله شهرزاد

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

جدیدترین مطالب
پربیننده هفته
پربیننده ماه
خرید رپورتاژ خرید بک لینک نرم افزار مطب نرم افزار مطب نرم افزار رستوران نرم افزار انبارداری