نرم افزار مدیریت

پوشش کودکانه اسپورت و شیک

پوشش کودکانه اسپورت و شیک

چرا این ظاهر، ظاهر خوبی است؟

با یک نگاه به این عکس، می شود فهمید که با یک کودک، طرف نیستیم. این پسرک، در آستانه نوجوانی است و به همین دلیل، باید ظاهری برای او- و البته با سلیقه و نظر مستقیم خودش- تدارک دیده شود که نه ظاهری کودکانه باشد و نه ظاهری جوانانه؛ انتخاب تی شرت آستین کوتاه روی یک پیراهن مدل مردانه، یکی از بهترین ترفندها در همین زمینه است. در عین حال که کودکانه نیست، اما اسپورت بودن یک ظاهر نوجوانانه را هم تضمین می کند. از طرف دیگر، تیپ اسپورت، به این تازه نوجوان کمک می کند که بهترین نمونه ممکن را در لباسی متناسب با سن و سالش، تجربه کند.

چه طور این ظاهر، بهتر می شد؟

با این که این ظاهر، ظاهر کم نقصی است، اما رعایت یکی، دو نکته کوچک، آن را از آن چه هست، بهتر هم می کرد. نکته اول، مربوط به شلوار در این ظاهر است. با این که شلوار جین، کم ریسک ترین انتخاب در این تیپ است، اما می شد نمونه تیره تر و راسته تری از شلوار جین را امتحان کرد. همان طور که می بینید، این شلوار جین، در قسمت پشت ساق پا و روی ران، چروک های حساب شده ای دارد. این چروک ها، کمی این ظاهر رنگی رنگی را شلوغ کرده. در صورتی که انتخاب شلوار جینی ساده تر یا یک شلوار کتان تیره- مثلا سرمه ای یا دودی یا حتی آبی نفتی- می توانست بهتر باشد. نکته دوم هم مربوط به عینکی است که اگر دقت کنید، از گردن این پسر آویزان است. عینک طبی، اگر برای تزیین استفاده شده باشد، چندان به جا نیست.

ترکیب رنگی در این ظاهر، چه طور است؟

یک نگاه مفصل به این عکس بیندازید و به رنگ ها دقت کنید. دقت کردید؟ حالا بیایید با هم، چند نکته جالب درباره این ترکیب رنگی را مرور کنیم. این ظاهر، جزو معدود ترکیب های رنگی است که در عین این که بسیار هیجان انگیز و شاد است، اصلا تند و جیغ نیست؛ دلیل مشخصی هم دارد. اگر از رنگ نارنجی استفاده شده، با رنگ قهوه ای تعدیل شده؛ هم با همدیگر ترکیب خوبی دارند و هم تند و تیزی اولی و خنثی بودن دومی، با هم تعدیل شده اند. نکته بعدی این است که می شد کمی رنگ نارنجی را به قسمت پایین این ظاهر هم اضافه کرد؛ مثلا بندهای کفش را نارنجی انتخاب می کردند تا نارنجی، به عنوان رنگ کلیدی این پوشش، در همه قسمت ها، با تناسب، پخش شده باشد.

اما کفش…

کفش اسپورت سفید، انتخاب خوبی برای این ظاهر است؛ اگر روی اسپورت بودنش تاکید کنیم، نه روی سفید بودنش. یک جفت کفش اسپورت چرمی قهوه ای با بندهای نارنجی، واقعا این پوشش را ایده آل می کرد. به این ترتیب، هماهنگی بیش تری بین بالاتنه و پایین تنه به وجود می آمد و این ظاهر، دیگر هیچ کم و کسری نداشت. از طرف دیگر، حتی انتخاب کفش پارچه ای به رنگ آبی فیروزه ای- رنگ چهارخانه های شال- یا سرمه ای- رنگ راه راه های پیراهن- هم می توانست این ظاهر را منحصربه فرد کند.

ژست در این عکس، چه طور است؟

این ژست، شیطنت نوجوانانه را تداعی می کند، اما این پسربچه که یک رزمی کار یا یک بوکسور نیست؛ هست؟ دستکم با این لباس ها، هیات یک رزمی کار را ندارد. پس، بهتر بود که این پوشش زیبا، با ژستی بهتر، عکاسی می شد؛ هرچند چنین ژستی هم هیجان آغاز نوجوانی و مبارزه با تمام بحران های این سن را نشانه رفته و این یعنی عکس، هوشمندانه گرفته شده است. می شد با یک خنده بلند و با فضایی شادتر، شور و حال این سن را بیش تر نشان داد، به خصوص حالا که لباسی کاملا مناسب سن و فضای این آقاپسر خوش تیپ، تدارک دیده شده است.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

جدیدترین مطالب
پربیننده هفته
پربیننده ماه

خرید رپورتاژ خرید بک لینک نرم افزار مطب نرم افزار مطب نرم افزار رستوران