نرم افزار مدیریت

بازجویی سرپایی و سخت از برزو ارجمند

مجله ایده آلپرسیدن سؤال هایی كه بار منفی دارند از برزو ارجمند برایمان خیلی سخت بود. پسر بازیگوش و دوست  داشتنی سریال های تلویزیونی با تصویری كه در بین مخاطبان دارد، آنقدر مثبت است كه كار ما را برای پرسیدن این سؤال ها سخت تر كند اما گپ و گفت خودمانی ما با او بهتر از آن چیزی كه فكرش را می كردیم، از آب درآمد.  او در صحبت هایش به ما گفت كاراكتری كه از برزو ارجمند می شناسیم تا چه اندازه شبیه چهره واقعی اش در زندگی عادی است. بهتر است بیشتر از این توضیح ندهیم؛ سؤال و جواب ها را بخوانید و برزو ارجمند را بیشتر بشناسید. این یک بازجویی محترمانه از یک بازیگر محترم است که نشستن روی صندلی متهم، اذیتش نکرد.  

 

     تو چقدر شیرینی!

 

برزو ارجمند در همه فیلم ها كاراكتر شیرینی دارد. در زندگی واقعی چقدر شبیه فیلم هایت هستی؟

من در هر نقشی كه بازی می كنم جنبه های مشترك خودم و نقشم را یكی كرده بعد به آن نقش اضافه و كم می كنم. بعضی از نقش ها هم هستند كه هیچ وجه تشابهی بین من و آنها وجود ندارد، حتی آنجا هم سعی می كنم یك چیزهایی كه در حالت های بد یا خوب روحی داشته ام را به یاد بیاورم تا بتوانم به نقش نزدیك شوم؛ معمولا اگر این نزدیكی اتفاق نیفتد نتیجه خوبی به دست نمی آید. در پرونده كاری ام كارهای خیلی ضعیف هم داشته ام كه وجه اشتراك را نتوانسته ام بین خودم و نقش پیدا كنم و آن كسی كه راهبر من بوده یعنی كارگردان پروژه با اینكه كلیت كار را در ذهن خودش حل و فصل كرده، نتوانسته من را درست راهنمایی كند.

خـودت فكـــر می كنی علت اینكه همه تو را با این شخصیت شیرین و دوســت داشتنی مــی شــناسند، چیست؟

در واقع همیشه تمام تلاشم را می كنم كه آدم خوبی باشم اگر اسم این كاراكتر را، كاراكتر شیرین می گذارید شاید اینطور است اما اصولا در زندگی خیلی ادای چیزی را درنمی آورم و بیشتر از همه خودم هستم كه شاید این قضیه برمی گردد به نوع فرهنگ خانواده ام، نوع بزرگ شدنم و تقابلم با مردمی كه از بچگی با آنها آشنایی داشته ام؛ تا به امروز كه توجه بیشتری به من می شود.

به عنوان یك بازیگر ترجیح می دهی آن كسی كه در فیلم نمایش می دهــی باشی یا دوست داری كاراكتر دیگری را بازی كنی؟

قطعا آن نقشی كه در فیلم بازی می كنم، من نیستم اما یكسری ویژگی های مشترك را بین خودم و نقش پیدا می كنم تا بتوانم به آن نزدیك شوم نه اینكه به مردم بگویم من در زندگی ام هم همین هستم.

 


   ما هم دغدغه، نان شب داریم

 

در بیشتر نقش هایی كه بازی می كنی كاراكتر مثبت و بامزه ای داری؛ فكر نمی كنی بعد از مدتی این نقش در ذهن مردم باقی بماند؛ نمی ترسی كه بعد از مدتی به تكرار برسی؟

این ماجرا به كارگردان ها ربط دارد. در واقع به كسانی كه در حوزه فیلمسازی فعالیت دارند و من را به عنوان بازیگر انتخاب می كنند، بستگی دارد به اینكه آنها چقدر ریسك پذیر هستند تا از بین پیشنهاداتی كه می دهند نقش كمی متفاوت از من بخواهند، چون به هر حال از این حرفه باید ارتزاق كنی و نان بخوری.گاهی باید نقشی را قبول كنی برای اینكه احتیاج مالی داری، كسانی كه در این سینما هستند و من با آنها كار كردم كه این ریسك را كرده اند و آمدند روی جنبه دیگری از نوع بازی ام كار كردند، اتفاقا تعدادشان اصلا زیاد نیست. در كل شاید 5-4 كارگردان حاضر به چنین ریسكی شوند. بیشتر كارگردان ها فكر می كنند خب، حالا كه فلانی در این نقش خوب بوده است دوباره همان را تكرار كند. البته تمام تلاشم این بوده كه در یك كار شبیه كار دیگر نباشم ولی پیشنهاد بازی در نقش های مشابه متاسفانه همیشه وجود داشته و خواهد داشت.

آیا پیش آمده كه در این مدت در نقش های منفی هم حاضر شده باشی؟

بله، برزوخان سپه سالار نقش مثبتی نیست اما نقش منفی به معنای بدمن را در سال 80 در فیلم «زمان شوریدگی» محمدعلی نجفی بازی كردم كه با این حال آن تجربه را خیلی دوست داشتم.

فكر نمی كنی برای اینكه نقش منفی بازی كنی باید كمی بدجنسی در خونت باشد و اگر این بدجنسی را نداشته باشی بازی برایت سخت می شود؟

نه، پدرم تمام عمر نقش منفی بازی كرده اما من هیچ ویژگی منفی ای در وجودش ندیده ام.

از نظر انسانی چطور آدمی هستی؟

اگر از خودم بگویم كه اتفاق خوبی نیست. مردم و دوستانی كه با من هستند و در موردم قضاوت می كنند باید بگویند. ولی فكر می كنم هر كسی در زندگی اش دوست دارد تاثیرگذار و مثبت اندیش باشد، من هم تمام تلاشم را كرده ام كه این اتفاق برایم بیفتد.

  

  آدم دلم نه عقل

 

مهم ترین خصیصه ای كه در جامعه رنجت می دهد چیست؟

تملق خیلی من را رنج می دهد.

اگر بتوانی یكی از خصوصیات خودت را پاك كنی كدام را انتخاب می کنی؟

من در زندگی ام خیلی با دلم تصمیم می گیرم، خیلی بیشتر از آنكه بخواهم عقلانی فكر كنم. این را هم قبول دارم كه هیچ كس از آن اندازه ای كه من می توانم از زندگی لذت ببرم لذت نمی برد و آنجایی هم كه ضربه می خورم آنقدر شدید ضربه نمی خورد. شاید دوست داشته باشم كمی منطقی تر تصمیم بگیرم نه اینكه فقط با دلم جلو بروم.

 


   سعی کن جوگیر نشوی

 

این روزها بین بعضی بازیگران عارضه خودشیفتگی و غرور خیلی به چشم می خورد، تو خودت هیچ وقت دچار این عارضه شده ای؟

نه، خدا را شكر هیچ وقت مغرور نبوده ام، چون در این 18 سال كار حرفه ای ام همیشه پله پله بالا آمده ام، در حقیقت هیچ پرش بزرگی در بازیگری نداشته ام. به همین دلیل قدر موقعیتی كه برایم به وجود آمده را می دانم، چون برای آن خیلی زحمت كشیده ام. به شهادت تمام دوستانم می گویم كه من همان برزویی هستم كه 20 سال پیش بوده ام. گرچه هر چه سن بالاتر می رود كم حوصله تر می شوی، فشار و بار مسئولیت زندگی را روی شانه هایت بیشتر حس می كنی و این مسائل خوا ه ناخواه روی رفتار تو تاثیر خواهد گذاشت اما من سعی كردم جوگیر نشوم.

با توجه به اینكه بازیگر هستی و به شدت مورد قضاوت قرار می گیری، خودت هیچ وقت در مورد دیگران قضاوت می كنی؟

همه آدم ها قضاوت كردن را تجربه می كنند و این مختص قشر ما بازیگرها و شما خبرنگارها نمی شود، گاهی پیش می آید وقتی یك نفر را می بینی بی دلیل و ناخودآگاه حس منفی نسبت به او داری اما بعد متوجه می شوی طرف آدم مثبتی است. در كل اهل قضاوت كردن نیستم و اگر از كسی خوشم نیاید به جای قضاوت كردن معاشرتم را با او قطع می كنم.

 


 

  دروغ؟ گفته ام…

بزرگ ترین دروغ عمرت؟

من با پدرم قرار گذاشته بودم هیچ وقت به او دروغ نگویم اما گفته بودم زمانی كه متوجه شدید به شما دروغ گفته ام، بدانید مجبور شده ام كه دروغ بگویم، پس به رویم نیاورید.فكر می كنم دروغ گفتن بزرگ تر و كوچك تر ندارد. اشكال دروغ گفتن این است كه بابت یك دروغی كه گفته ای مجبوری هزار دروغ دیگر هم بگویی. البته همه آدم ها به هر حال دروغ می گویند اما كم و زیاد دارد. باور کردن كسی كه می گوید اصلا دروغ نمی گویم برایم سخت است.یك جایی مجبور می شوی دروغ بگویی و فكر كنی مصلحتی بوده است اما به هر حال دروغ گفته ای.

این روزها حسادت خیلی شایع شده است؛ هیچ وقت به بازیگر خاصی حسادت كرده ای؟

به كسی حسادت نمی كنم اما شده كه به نقش بازیگری حسادت كنم. خیلی پیش می آید كه بگویم وای من دوست داشتم فلان نقش را بازی می كردم اما برایم پیش نیامده است.

بهترین كسـی كـه می شناسی و دوست داری رفتارت مثل او باشد، چه كسی است؟

تاثیرگذارترین آدمی كه در زندگی كاری و خصوصی ام وجود داشت و كارم را با ایشان شروع كردم، مرحوم مهرداد فخیمی، فیلمبردار برجسته كشورمان بود. وقتی ایشان فوت كردند واقعا نبودنش را حس كردم. البته خیلی ها در زندگی  شخصی من تاثیرگذار بوده اند مثل پدرم و همسرم. استاد عبدالله اسكندری، مهران مدیری، حسین لطیفی و بهرام بهرامیان كسانی هستند كه از آنها آموخته ام و این تجربه ام را با خودم به كارهای دیگر هم برده ام اما كسی كه فقدانش هنوز هم اذیتم می كند، مهرداد فخیمی است.

 


   باید دوستشان داشته باشی

 

با توجه به اینكه هر چه می گذرد آدم ها پیچیده تر می شوند، این پیچیدگی را هیچ وقت در خودت حس كرده ای؟

فكر می كنم وقتی سن آدم بالاتر می رود كمی دورتر می ایستد تا ببیند وقت برداشت چیزهایی كه كاشته چه زمانی است. احتمال دارد آنچه كاشته ای به بهره نرسد. به اینطور مسائل فكر می كنم اما اصولا آدم پیچیده ای نیستم.

بعضی ها معتقدند لذتی كه در انتقام هست در بخشش نیست، نظر شما چیست؟

من به هیچ وجه اهل انتقام و بخشش و كشمكش  نیستم؛ در زندگی ام طوری رفتار می كنم كه باعث انتقام جویی كسی نشوم یا مورد بخشش كسی قرار نگیرم و در كل سرم به كار خودم است. عاشق زندگی  و همسرم هستم؛ به همین دلیل خیلی برایم اتفاق نمی افتاد كه مورد بخشش قرار بگیرم یا كسی را ببخشم.

بعد از بازیگر و معروف شدن، روند زندگی ات چه تغییری كرد؟

طبیعی است وقتی یك توجه 70میلیونی داری، پیش می آید یك روزی خسته باشی و حوصله هیچ چیز را نداشته باشی؛ اما در همان حال مجبوری جواب مردم را با محبت بدهی. همه این مسائل مسئولیت های روی دوشت است به دلیل اینكه مردم سرمایه تو هستند. اینكه مردم چگونه در موردم فكر  كنند و حرف بزنند باعث می شود كه بدانم آیا آنها دوست دارند من را ببینند یا نه.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

جدید ترین مطالب مصاحبه بازیگران و هنرمندارن

بیشتر بخوانید
جدیدترین مطالب
پربیننده هفته
پربیننده ماه

خرید رپورتاژ خرید بک لینک نرم افزار مطب هتل آپارتمان مشهد نرم افزار مطب نرم افزار رستوران