خانه » داستان » فضای مجازی …

فضای مجازی …

یه روز تو پارک نشسته بودم داشتم تو گوشی لاینمو چک میکردم

یه پسر 5- 6 ساله اومد گفت داداش یه ادامس میخری؟؟

گفتم همرام پول کمه ولی میخوای بشین کنارم الان دوستم میاد میخرم

گفت باشه نشست بعد مدتی گفت: داداش داری چیکار میکنی؟؟

گفتم تو فضای مجازی میگردم گفت اون دیگه چیه؟

خواستم جوابی بدم که قابل درک یه بچه ی 5-6 ساله شه

گفتم فضای مجازی جایه که نمیتونی چیزی رو لمس کنی ولی تمام رویاهاتو اونجا میسازی

گفت داداش فضای مجازیو دوس دارم منم زیاد میرم!!! گفتم مگه اینترنت داری؟؟؟

گفت: نه داداش

بابام زندانه نمیتونم لمسش کنم ولی دوسش دارم

مامانم صبح ساعت 6 میره سره کار شب ساعت 10 میاد که من میخابم نمیتونم ببینمش ولی دوسش دارم

وقتی داداشی گریه میکنه نون میریزیم تو آب فک میکنیم سوپه تاحالا سوپ نخوردم ولی دوسش دارم

صب خواهرم میره بیرون چون پول نداریم میگن تن فروشی میکنه ولی نمیفهمم وقتی میاد خونه تنش سر جاشه

من دوس دارم درس بخونم دکتر بشم ولی نمیتونم مدرسه برم باید کار کنم

مگه این دنیای مجازی نیست؟؟؟

اشکامو پاک کردم. نتونستم چیزی بگم…

فقط گفتم آره عزیزم دنیای تو، مجازی تر از دنیای منه!

منبع: داستان های کوتاه

بدنسازی و نتاسب اندام

همچنین ببینید

داستان طنز کوتاه

۳ داستان طنز کوتاه جالب و خوندنی

داستان طنز کوتاه موضوع این بخش از مجله اینترنتی پارسی وان است. این داستان های …

بدون دیدگاه

  1. منم اشکام رو پاک کردم اینو نوشتم،دلم بحال پسری سوخت ک وقتی گفتم کفشهایم را خوب رنگ کن گفت خاطرت جَم باشد مثل سرنوشتم برایت سیاه میکنم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *