خانه » کودک و والدین » تغذیه کودک » کودکان را از خوردن شیرینی محروم نکنید!

کودکان را از خوردن شیرینی محروم نکنید!

مواد قندی رفتار را تغییر نمی دهند كودكان علاقه ویژه ای به این گروه از خوراكی ها دارند. مصرف این مواد گاهی باعث نگرانی والدین می شود و آنها را از این مساله نگران می كند كه شاید در آینده كودكشان دچار عوارض ناخواسته ای شود. در این میان برخی بر این باورند كه مصرف مواد قندی زیاد روی رفتار كودك تاثیر می گذارد و اكثرا این طور تصور می كنند كه رفتارهای كودك در جهت منفی تغییر می كنند.

 

اما آیا فكر می كنید شواهد علمی یا توجیه فیزیولوژیك از این باورها حمایت می كند؟

آیا همراهی شیرینی جات و تغییر رفتار مورد قبول واقع شده و دیگر نیاز به مطالعه بیشتر نیست؟

آیا این مساله می تواند یك بدفهمی باشد؟

این مساله بخوبی مورد مطالعه قرار گرفته است و این كه آیا شیرینی جات می توانند باعث تغییر رفتار كودكان شوند، مورد بررسی قرار گرفته و نتایج جالبی به دست آمده است.

 

به نظر شما آیا تفاوتی بین قند مصنوعی و سایر خوراكی های شیرین مانند سیب یا آبمیوه وجود دارد؟ واژه «قند» در واقع نماینده مولكول های مختلفی می باشد كه از میان آنها می توان به پلی ساكاریدها اشاره كرد كه قندهای كمپلكس و بزرگی هستند. نشاسته از همین گروه است كه در برنج و سیب زمینی یافت می شود. بیشتر پلی ساكاریدها طعم شیرین ندارند.

 

 

دی ساكاریدها و مونوساكاریدها مولكول های كوچك تری هستند و از قندهای ساده می باشند. «فروكتوز» قند اصلی موجود در میوه ها و عسل است، گلوكز كه انرژی بدن ما را تامین می كند و سوكروز كه از تركیب فروكتوز و گلوكز تشكیل شده است و در شكر وجود دارد. قندهای اخیر بسیار شیرین تر از نشاسته هستند. قند چه طبیعی و چه مصنوعی، توسط بدن به یك شیوه هضم می شود و در نهایت همه آنها شكسته شده و به گلوكز به عنوان منبع انرژی تبدیل می شوند.

 

بدفهمی از كجا شروع شد؟

این باور كه غذا می تواند روی رفتار تاثیر داشته باشد در سال 1973 شدت گرفت. در این زمان مطالعاتی توسط بنیامین فینگلر انجام شد و او به والدین توصیه كرد كه بهتر است از افزودنی های غذایی برای تغذیه كودكان دوری كنند. پس از این بود كه بحث تاثیر شیرینی جات روی رفتار كودكان بالا گرفت.

مطالعات مختلفی روی تاثیر مصرف مواد قندی بر رفتار رابطه اندك یا بی ارتباط بودن این دو مساله را با هم نشان داده اند.

حتی كودكانی كه طبق گفته والدینشان پس از مصرف مواد قندی دچار بیش فعالی شده بودند، مورد مطالعه قرار گرفتند و رژیم های غذایی مختلفی روی آنها آزمایش شد، اما هیچ رابطه واضحی بین مصرف كم یا زیاد مواد قندی و تغییر رفتار در آنها مشاهده نشد.

در یكی از بهترین مطالعاتی كه در سال 1994 به چاپ رسید، كودكان سالم 5 3 ساله و 10 6 ساله مورد بررسی قرار گرفتند و معلوم شد كه هیچ ارتباطی بین نوع رژیم غذایی و عملكرد آنها از نظر روانی، رفتاری و هوشی وجود ندارد. مطالعات مختلف دیگر با روش هایی مشابه نتایج فوق را مورد تایید قرار دادند.

با وجود این كه موضوع همیشه جای بحث داشته است، این امكان وجود دارد كه در موارد نادری كودك پس از مصرف مواد قندی رفتارهای منفی از خود نشان داده باشد حتی اگر نتوان رابطه مشخصی بین آنها یافت. زیرا ممكن است تغییر نوع یا مقدار قند مصرفی تاثیر عمیق تری بر رفتار داشته باشد.

 

بیشتر مطالعات انجام گرفته روی كودكان سالم بوده است و نه آنهایی كه اختلال توجه بیش فعالی داشته اند یا به انواع دیگری از اختلالات مبتلا بوده اند.

با    این وجود بیشتر مطالعات ارتباطی بین این دو مساله قائل نشده اند ولی با این وجود هنوز برخی از والدین این مساله را نپذیرفته اند.

به نظر محققان انتظار بیش فعالی پس از مصرف مواد قندی در والدین باعث شده است كه در تفسیر آنها از آنچه كه مشاهده می كنند، تاثیر داشته است.

والدین باید بدانند كه به جای توجه به غذای كودك برای جلوگیری از بیش فعالی بهتر است بدانند كه بیش فعالی علائمی دارد كه عبارتند از تغییر خلق و خو، اختلال در هیجان، اختلال یادگیری و مشكلات خواب. اگر هنوز هم در مورد بیش فعال بودن كودك خود تردید دارید، بهتر است قبل از هر كاری با پزشك مشورت كنید. روش های خودسرانه مانند محدود كردن غذای كودك بیشتر از آن كه به نفع كودك شما باشند، باعث آسیب به او می شوند.

 

 

درست است كه قند عاملی برای بیش فعالی نیست ولی می تواند منجر به مشكلات دیگری شود. قند عامل مهمی در پوسیدگی دندان است. علاوه بر آن، مصرف زیاد غذاهای قندی باعث چاقی می شود كه به دنبال آن خطر بیماری های قلبی و فشار خون بالا افزایش می یابد. پس نباید در مصرف مواد قندی زیاده روی كرد و بهتر است تعادل را در این مساله رعایت نمود.

 

 

قند و چاقی

ممكن است در برخی كتب و مجلات خوانده باشید كه قند به تنهایی باعث می شود تا غذاها به شكل چربی در بدن ذخیره شده و به همین جهت هر نوع قند از جمله قندهای طبیعی كه در میوه ها وجود دارند نیز باید محدود شوند. اما بیشتر متخصصان سلامت بر این باورند كه میوه جات حاوی موادی هستند كه برای بدن لازم است. علت اصلی اضافه وزن قندی است كه شما به رژیم غذایی خود به صورت اضافی تحمیل می كنید. هر چه قند اضافی بیشتری مصرف كنید، بیشتر چاق می شوید. نوشیدنی های قندی و آنهایی كه با اسانس میوه ها طعم دار می شوند نیز باعث افزایش وزن می شوند. یكی دیگر از عللی كه قند باعث افزایش وزن می شود این است كه افرادی كه مواد قندی زیادی مصرف می كنند، با خراب كردن برنامه رژیم غذایی خود بیشتر در معرض چاقی قرار می گیرند. بعلاوه این افراد ویتامین و مواد معدنی كمتری دریافت می كنند. بعضی از افراد تصور می كنند كه قند موجود در نوشیدنی ها سالم تر از قندی است كه به صورت شكر یا قند سفره وارد بدن می شود ولی باید دانست كه این دو هیچ فرقی برای بدن ندارند و همه آنها در نهایت به گلوكز تبدیل می شوند.

 

 

چرا مقاومت در برابر مصرف مواد قندی سخت است؟ به نظر می رسد كه انسان از بدو تولد علاقه خاصی به مواد شیرین داشته است. مطالعات اخیر ژنی را شناسایی كرده اند كه میل انسان به شیرینی را تعیین می كند. شیرینی برای بعضی ها اعتیادآور است و این مساله باعث می شود تا روز به روز میل آنها به مصرف شیرینی جات بیشتر از قبل شود. این افراد باید مصرف شیرینی خود را در حد ثابتی حفظ كنند و هر روز مقدار مشخصی از آن بكاهند تا بتوانند سلامتی خود را حفظ كنند. مصرف میوه تازه به جای كمپوت، عدم استفاده از شیرین كننده در غذا، محدود كردن پیش غذا و پس غذا و جلوگیری از پرخوری روش هایی برای كاهش مصرف مواد قندی هستند.

 

 

افرادی كه 1800 كالری در روز مصرف می كنند می توانند حدود 8 قاشق چایخوری یا 32 گرم قند اضافی مصرف كنند. اگر 2200 كالری در روز مصرف می كنید، می توانید 12 قاشق چایخوری قند اضافی مصرف كنید. برای آن كه تخمین درستی از قند مصرفی داشته باشید، باید بدانید كه یك نوشابه قوطی معمولی تقریبا 10 قاشق چایخوری و یك شكلات متوسط حدودا 5 قاشق چایخوری قند دارد.

به طور كلی بهترین راه برای كاهش قند مصرفی، شناختن و محدود كردن قندهای اضافی است نه حذف كردن این مواد مهم از رژیم غذایی اصلی.

بدنسازی و نتاسب اندام

همچنین ببینید

سوختگی کودک

سوختگی کودک و کمکهای اولیه

سوختگی کودک عبارتست از آسیب بافت در نتیجه تاثیر حرارت، الکتریسیته، اشعه و عوامل شیمیایی …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.