خانه » خوانندگان » اخبار خوانندگان » شکوه یک صدای خاص

شکوه یک صدای خاص

محمد علیزاده جز آن دسته خوانندگانی است که شکوه خاصی در صدایشان است و می توانند قطعات احساسی را روحانی تر بخوانند. مهم تر از آن به نظر من با خواننده و موزیسینی با هوشی طرفیم که می داند چه ترانه و ملودی ای برای این صدا مناسب است و کجا باید از آن استفاده کند. البته هوشمندی تنظیم کننده هایی که با وی کار کرده اند را هم در نظر بگیرد که از این شکوه صدا به بهترین شکل استفاده کرده اند؛ نمونه بارزش قطعه شهر باران با یک تنظیم کم نظیر از بهروز صفاریان.

جنس صدای محمد علیزاده طوری خاص که با وجود تنوع ملودی ها و تنظیم هایی که در قطعاتش داشته تفاوت محسوس همچنان در صدای خواننده احساس می شود. خوشبختانه به واسطه همین ویژگی علیزاده را نمی توان از جمله خواننده «مقلد در ابتدا» فرض کرد اما حضور میلاد ترابی در چند قطعه محبوب این روزهایش در نقش تنظیم کننده تشابه هایی ساختاری با کار های بنیامین تداعی می کند.

البته این موضوع جنس صدا و غالب بودنش می تواند به عنوان یک خطر بزرگ نیز برای آثار آینده محسوب شود. چیزی که از آن به عنوان تکرار و رخوت با وجود تنوع یاد می شود یا به زبان عامیانه جمله «همه آهنگ هایش مثل هم شده اند» را در بازخورد ببنید. معمولا استفاده از تیم کاری متفاوت از ترانه سرا تا ملودی ساز و تنظیم کننده جلوی این اتفاق را می گیرد.

اما از این ها که بگذریم به اجرای زنده می رسیم. این جنس صدا در برخی از قطعات و در همراهی با تنظیم های خاص و افکت های صوتی جالب و ضبط های استودیویی آنقدر اغواگرانه و بعضا ماهرانه است که تصور اجرای زنده با همین کیفیت را تقریبا غیر ممکن می کند. قبلا راجع به قطعه «سلام آخر» احسان خواجه امیری و بعضی قطعات «بنیامین» هم همین فکر را می کردم که کمابیش نظرم برگشته است.

آلبوم اول علیزاده با وجودی که موفق به انتشار درست و حسابی نشد اما به واسطه قطعات و سینگل های از پیش منتشر شده خوب شنیده شد و توانست طرفداران پر و پاقرصی را همراهش کند. علاقه مندانی که شب گذشته در اولین اجرای زنده محمد علیزاده در تهران برایش سنگ تمام گذاشتند تا جایی که وی سرخوش از ماجرا بارها و بارها روی استیج خدا را شکر کرد!

اولین اجرای زنده علیزاده با همه کم و کاستی هایش تجربه شیرینی بود. تقریبا قطعه ای نبود که با همخوانی حضار همراه نشود. هر چند استرس اولین بار روی سن میلاد رفتن در ابتدا تا انتهای برنامه همراه علیزاده بود اما شنیدن قطعات محبوب برای هوادارانش و همراهی آنها بار زیادی را از دوشش برداشته بود.

معمولا اولین اجرای خواننده ها خیلی صمیمی و البته پراسترس برگزار می شود. این را پیشتر برای خواننده های دیگر هم تجربه کرده ایم. این صمیمیت باعث می شود اتفاق های و استرس ها و نت های فالش روی صحنه برای حضار فراموش شود. مثلا یادم است که فریدون آسرایی در اولین اجرای زنده اش حتی یک قطعه را نتوانست درست اجرا کند اما همان صمیمت جبران مافات کرد. البته بعضی ها را هم می توان از قاعده مستثنا کرد از جمله بنیامین که یکی از بهترین اجراهایش اولین اجرای اش در همین جشنواره فجر بود.

اجرای محمد علیزاده را هم می توان جزو اجرا اولین خوب ها دانست. هر چند که در کنسرت دیشب بخش عمده ای از قطعات توسط حضار خوانده شد! این نظر اکثر حضار در سالن هم بود. اما به هرحال وی از پس اجرای برخی از قطعاتی که در پاراگراف های قبلی توضیح دادم به خوبی برآمد؛ از جمله قطعه مورد علاقه خودم شهر باران.

هر چند که ایراداتی هم به کارش وارد بود مثل اینکه ساز بندی ارکستر به نظر من نه مناسب این قطعات بود و نه کافی که البته شاید این به شرایط اجرای جشنواره ای برگردد. ترکیب ساز ها بیشتر مناسب یک گروه راک بود تا یک پاپ ایرانی هر چند که به نظر می آمد بخش عمده ای از کار نوازندگی هم به عهده همان لپ تاپ اپلی بود که روی پیانوی امیر علیزاده قرار داشت. البته این نکته را اضافه کنم که نوازندگان خوبی در گروه حضور داشتند از جمله بهمن میرزازاده نوازنده گیتار الکتریک که حتما در آینده بیشتر از او خواهیم شنید و البته امیر علیزاده که نامی شناخته شده در موسیقی ایران است.

نکته دیگری که به باید به آن اشاره کنم تنظیم های متفاوت است. در اولین رویارویی هوادارن با اجرای زنده قطعات محبوشان، دنبال همان چیزی می گردند که قبلا شنیده اند و تنظیم های جدید و خیلی متفاوت به نوعی اجرای بد توصیف می شود. تازه اگر با دکلمه ترانه، پیش از آغاز قطعه هیجان اولین بار اجرا زنده همان قطعه را هم بگیریم که دیگر هیچ!

مشکل  دیگر همیشگی صدابرداری و نورپردازی ضعیف کنسرت های جشنواره موسیقی است که تاثیر زیادی در اجرایی که می بینیم دارد و از بخش عمده ای از جذابیت های کار می کاهد.

در آخر این نکته که را هم ذکر کنم که یکی از قشنگترین صحنه های کنسرت همراهی صدرالدین حسین خانی مدیر شرکت ایرانگام و مدیر برنامه های علیزاده با وی تا روی صحنه بود. این حمایت ها درحالی که یک آلبوم لو رفته نیز در کارنامه علیزاده وجود دارد در موسیقی ایران کمتر دیده می شود.

با همه این تفاسیر حضور محمد علیزاده روی صحنه برای موسیقی پاپ ایران اتفاق مبارکی است. این اجرای زنده نشان داد که محمد علیزاده می تواند یک کارکتر متفاوت در موسیقی پاپ این روز های کشورمان باشد.


Loading...
بدنسازی و نتاسب اندام

همچنین ببینید

کد آهنگ پیشواز همراه اول نظام شکارچیان

هر آهنگ پیشوازی که شخصی برای سیمکارت همراه اول خود انتخاب می کند نیازمند کد …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.